Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

στο μυαλό του Μιχάλη

Όταν ο Μιχάλης, μου δίνει την μακέτα του σκηνικού, είναι η δεύτερη ευτυχέστερη στιγμή στο διάστημα που διαρκούν οι πρόβες για την προετοιμασία μιας παράστασης. (η πρώτη είναι όταν μου δίνει το σήμα)
Κι αυτό, γιατί πάντα έχω την αγωνία, αν έχουν ταιριάξει οι σκέψεις μας, αν αυτό που έχω στο μυαλό μου, ταίριαξε με την πηγαία καλλιτεχνική φύση του Μιχάλη.
Όχι πως δεν έχουμε από πριν συζητήσει το ύφος που θα έχει, όχι πως δεν έχουμε ανταλλάξει απόψεις, όχι πως δεν του έχω περιγράψει σε κάποιες κουβέντες μας την εικόνα που έχω στο μυαλό μου ή εκείνος στο δικό του.
Όλα αυτά έχουν συμβεί πριν ακουμπήσει ο Μιχάλης το πενάκι του και έτσι λίγο πολύ, ξέρω συνήθως τι να περιμένω.
Δυο πράγματα όμως με τρομάζουν και έχω αυτή την αγωνία για την οποία σας μίλησα
Η πρώτη είναι, όταν...

παίρνει εκείνο το πονηρό χαμόγελο και λέει, "να περιμένεις εκπλήξεις πάντως" και η δεύτερη, όταν τέτοια εποχή, (εποχή προετοιμασίας εννοώ) καρφώνει κάπου το βλέμμα του και μετά με κοιτάει σκεπτικός.
Τότε ξέρω πως αυτό που κοίταζε, αφορούσε το σκηνικό που ετοιμάζει και αυτομάτως λειτουργεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης
Θα φτιάξει άραγε καλύτερο σκηνικό απ' αυτό που έχω ΕΓΩ φανταστεί;;;
Και δυστυχώς για μένα και ευτυχώς για την ομάδα  
ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙ!!!
ο Πλούτος - το σκηνικό
δια χειρός Κότσαρη...

(πηγή Μήνυμα στο Μπουκάλι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...