Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Ἡ τελευταία νύξ


Το Μεσολόγγι δεῖξον μου ὡς φωτεινὴν εἰκόνα,
καὶ μέσω τῆς καταφθορας,
ζωγράφησόν μοι τῆς φρουρᾶς
τὸν ἔσχατον ἀγῶνα.
......
Μυστηριώδεις σείονται τῶν Πλαταιῶν οἱ τάφοι,
κι ἐνῷ ἡ πεπρωμένη νὺξ ταράσσεται ἀγρία,
ἡ Πίστις πλέκει στέφανον καὶ ἡ Ἐλευθερία
τὸ Μεσολόγγι γράφει:
Ὅλα τοῦ κόσμου τὰ δεινὰ ἐν μέσῳ τῶν ἀγώνων
τὴν πόλιν νέμονται θυμός,
γυμνότης, νόσημα, λιμός,
ὁ φόβος λείπει μόνον.
........
Καὶ δύο ἄλλους ὀφθαλμοὺς νὰ τοὺς χορτάσω δός μοι,
Θεὲ τῆς οικομένης.
Ὠ κολυμβήθρα ἱερὰ τοῦ Γένους, Μεσολόγγι,
τὶς ἐκ τῆς τέφρας σὲ γεννᾶ;
Ὃλα σου λάμπουν τὰ βουνά, 
ἡ πεδιάς, οἱ λόγγοι.

(απόσπασμα από το ομώνυμο ποίημα του Γ. Ζαλοκώστα)

1 σχόλιο:

Βασιλάδι είπε...

τα συγχαρητήρια μας !

vassiladi.blogspot.com

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...